برهمکنش نور با ذرات کوچک نانومقياس، الگوهايي بسيار بزرگتر از ساختارهاي درونسلولي ايجاد کرده و بدين ترتيب با استفاده از ميکروسکوپ نوري معکوس، به زيبايي از ساختارهاي نانومقياس تصويربرداري ميشود. پترسون ميگويد: «ما اعتقاد داريم که با استفاده از اين روش ميتوان ذرات را در سه بعد و بهصورت بلادرنگ رديابي کرده و در نتيجه امکان مطالعه برهمکنشها را بهصورت غيرمخرب فراهم كند. نمونههايي از اين کاربرد، مطالعه فرايند خودآرايي يا اتصال نانوذرات به سطوح عاملدار است. اين روش نسبت به برچسبزني فلورسانس ذرات مزاياي عمدهاي دارد؛ بهعنوان مثال در برچسبزني فلورسانس نياز به زمان طولاني قرار گرفتن در معرض نور بوده و سفيد شدن نوري اتفاق ميافتد». وي درباره نحوه انجام اين نوع تصويربرداري توضيح ميدهد: «دستگاه را در حالت مشاهده معمولي با روشنايي کوهلر تنظيم کرده و منافذ ديافراگم را تا حد امکان نزديک کنيد. در اين حالت ممکن است بلافاصله برخي تابشهاي نوري (Caustics) ظاهر شوند، اگر براي مشاهده آنها نقطه تمرکز ميکروسکوپ را کمي جابهجا نکنيد». پترسون و ولان هنوز بايد روي حد نهايي کوچکترين ذره قابل مشاهده با اين روش کار کنند. در حقيقت اصليترين مانع در اين کار، نبود نمونههاي با اندازه مشخص و تأييد شده است.
به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فنآوري نانو، کارهاي اوليه نشان ميدهد که Caustics بزرگنمايي به اندازه صد تا هزار برابر اندازه ذره ايجاد ميکند.
براي توسعه کاربردهاي اين روش، محققان در حال مدلسازي رفتار نور هستند.
